BŁONICZE ZAPALENIE WIELONERWOWE

Uszkodzenie n. n. obwodowych powoduje jad błoniczy. Im cięższa jest błonica, tym częstsze jest to powikłanie.

a. Postać czaszkowa rozwija się wkrótce po spadku gorączki lub wcześniej (w błonicy ciężkiej). Najczęściej są dotknięte n. n. IX i X: porażenie podniebienia miękkiego i m. m. gardła — mowa nosowa, utrudnienie połykania, pokarmy dostają się do nosa — i gałązek n. III dla m. m. rzęskowych (porażenie, akomodacji). Porażenia innych n. n. czaszkowych zdarzają się rzadziej.

b. Postać uogólniona rozwija się nieco później. W przypadkach lekkich może być niedowład tylko m. m. dosiebnych kończyn dolnych, natomiast w ciężkich mogą być porażone m. m. wszystkich 4 kończyn i tułowia. Częste są zaburzenia czucia głębokiego. Elektrycznego odczynu zwyrodnienia zwykle nie ma. W płynie mózgowo-rdzeniowym umiarkowane zwiększenie białka (6-0—7-0 mg”/o).

Rokowanie na ogół jest pomyślne (wyzdrowienie w ciągu 2—3 miesięcy). W przypadkach ciężkich niebezpieczne jest porażenie m. m. oddechowych (często w 6—7 tygodniu choroby).

Leczenie: masaże, gimnastyka bierna, ćwiczenia czynne. Antytoksyna błonicza nie jest wskazana.

Dur brzuszny i osutkowy, paradury, czerwonka, zimnica, grypa powodują zwykle porażenia tylko poszczególnych nerwów — mononeuritis.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>