FARMAKOLOGIA LEKÓW P-ADRENOLITYCZNYCH CZĘŚĆ 2

LBA wygaszają działanie endogennych amin katecholowych na serce i w związku z tym znalazły zastosowanie w leczeniu dusznicy bolesnej, zaburzeń miarowości serca oraz tych schorzeń układu sercowo-naczynio- wego, których patomechanizm jest związany z nadmiernym pobudzeniem adrenergicznym typu !3 [497].

Farmakologiczne właściwości pierwszego LBA – dichloroizoprenaliny (DCI) zostały opisane w 1958 r, [802], DCI nie jest obecnie stosowana ze względu na swoje właściwości toksyczne, natomiast pojawiły się liczne nowe LBA, którym poświęcono wiele monografii [21, 42, 112, 199, 251, 263, 374, 400, 418, 521, 533, 652, 708, 865].

Mnogość syntetyzowanych związków o przewidywanym działaniu ji-adrenolitycznym sprawia, że nowe LBA wymagają wnikliwej oceny przedklinicznej i selekcji z punktu widzenia potrzeb lecznictwa. Ostateczne sprawdzenie wartości leczniczej LBA opiera się na wieloletnich obserwacjach klinicznych, dokonywanych z rozwagą należną lekom o dużej aktywności biologicznej.

Omówienie farmakologii i zastosowania leczniczego LBA zostanie poprzedzone szkicowym przedstawieniem przemian amin katecholowych w obrąbie pozazwojowej synapsy nerwów wspólczulnych, gdzie znajdują sią receptory p-adrenergiczne stanowiące komórkowy punkt uchwytu działania LBA,

Znaczenie amin katecholowych dla czynności synaptycznej przekładni adrenergicznej zostało szczegółowo omówione w piśmiennictwie polskim przez Szabuniewicza i Korolkiewicza [970], a rola amin katecholowych w chorobach układu krążenia przez Januszewicza i wsp. [497],

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>