INHIBITORY ANGIOTENSYNY – ROZWINIĘCIE

Zgodnie z opinią wielu autorów „próba saralazynowa” jest przydatna do wykrywania nadciśnienia pochodzenia angiotensynowego. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza u chorych z nadciśnieniem naczyniowo-nerko- wym, zakwalifikowanych do leczenia chirurgicznego. Niektórzy autorzy przypisują „próbie saralazynowej” większe znaczenie diagnostyczne od oznaczania aktywności reninowej osocza krwi obwodowej. Chorzy z nadciśnieniem tętniczym, reagujący spadkiem ciśnienia po podaniu saralazyny, są najczęściej podatni na leczenie hipotensyjne propranololem.

Na przeszkodzie upowszechnienia „próby saralazynowej” w diagnostyce nadciśnienia tętniczego krwi stoi jej wysoka cena oraz uzyskanie czasem fałszywie dodatnich, jak i ujemnych wyników.

U chorych z ciężkim nadciśnieniem samoistnym lub reninopochodnym wlew saralazyny może być przyczyną znacznej hipotonii, przebiegającej z przyspieszeniem rytmu serca. Powikłanie to występuje najczęściej u chorych leczonych różnymi lekami hipotensyjnymi. Normalizację ciśnienia obserwuje się w tych przypadkach ok. 30 min po odstawieniu saralazyny. Saralazyna może być przyczyną przełomu nadciśnieniowego u chorych z guzem chromochłonnym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>