KIŁA UKŁADU NERWOWEGO

Kiła układu nerwowego u dzieci jest zwykłe wyrazem kiły- wrodzonej. Rozróżniamy: kiłę oponowo-naczyniową i kiłę miąższową układu nerwowego.

KIŁA OPONOWO-NACZYNIOWA. W tej postaci kiły pierwotne zmiany kiłowe występują w oponach (nacieki nieswoiste i kilaki) i w naczyniach (najczęściej zarostowe zapalenie błony wewnętrznej tętnic Heubnera), natomiast zmiany w układzie nerwowym są wtórne (np. zamknięcie tętnicy powoduje ognisko rozmięknieniowe w mózgu). Częstymi objawami kiły oponowo-na- czyniowej u dzieci są: padaczka (skutek zbliznowacenia kory mózgu), niedorozwój umysłowy (niedokształcenie lub uszkodzenie kory mózgu), wodogłowie, zwykle miernego stopnia (jako skutek swoistego zapalenia opon), głuchota (zejście kiłowego zapalenia błędnika kostnego występuje zwykle koło 3 r. ż.). Ponadto może wystąpić porażenie połowicze i inne mózgowe objawy ogniskowe, dotknięcie poszczególnych n. n. czaszkowych (częsty zanik n. wzrokowego). Źrenice często wykazują całkowitą sztywność. Cechą wrodzonej kiły układu nerwowego jest wieloogniskowość choroby i skłonność do występowania postaci mieszanych (np. niedorozwój umysłowy i niedowład połowiczy). Rozpoznanie potwierdza ostatecznie badanie płynu mózgowo- rdzeniowego: odczyn komórkowy z przewagą limfocytów, różnego stopnia zwiększenie ilości białka i wytrącenie w pierwszych probówkach odczynów koloidowych, dodatnie odczyny kiłowe.

Leczenie: podstawowym lekiem jest penicylina. Dawkowanie u dzieci małych jest omówione w rozdziale o kile wrodzonej. Dzieciom starszym dajemy 3 mil. j. penicyliny prokainowej na kurację. Dalsze leczenie jest uzależnione od stanu płynu mózgowo- rdzeniowego. Te postacie kiły wrodzonej spotykamy dość rzadko.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>