METABOLIZM OBWODOWY

Hormony gruczołu tarczowego są metabolizowane w tkankach obwodowych przez oksydacyjną deaminację, sprzęganie z glukuronianami i siarczanami, rozbicie wiązania eterowego oraz dejodynację. Pierwsze trzy drogi metaboliczne prowadzą do unieczynnienia hormonów gruczołu tarczowego i w ten sposób metabolizowane jest 20-40% T4 i T,. Monodejo- dynacja jest najważniejszą drogą metaboliczną T4 i temu procesowi podlega 60-80% znajdującego się poza gruczołem tarczowym hormonu [1].

Monodejodynacja jest procesem enzymatycznym, katalizowanym przez T4-5′-dejodynację i T4-5-dejodynazę.

Odjodowanie T4 w pozycji 5‘ prowadzi do powstania najbardziej biologicznie czynnego hormonu gruczołu tarczowego – T„ natomiast odjodowanie T4 W pozycji 5 prowadzi do powstawania S.S’.S’-trijodotyroniny (tzw. reverse trijodotyronina – rT3), jodoaminokwasu nie wywołującego typowego efektu tyreometabolicznego, mającego natomiast ważne właściwości regulatorowe, a mianowicie zdolność hamowania obwodowej monodejodynacji do T3. Obie trijodotyroniny monodejodynowane są do dijodotyronin, te do monojodotyroniny, a ta ostatnia do nie zawierającej już jodu tyroniny. Dijodotyroniny i monojodotyronina nie wykazują ani właściwości biologicznych, ani regulatorowych. Okres póltrwania Ti wynosi 8 dni, T„ 1 dzień, a rT, ok. 20 min. T4-5′-Dejodynaza i T4-5- -dejodynaza, obecne w komórkach obwodowych (typ I), zmieniają swoją aktywność pod wpływem licznych czynników, które zestawiono w tab. 4.

Ostatnio stwierdzono, że właściwości dejodynaz, znajdujących się w komórkach ośrodkowego układu nerwowego czy w komórkach przysadki, różnią się od właściwości dejodynaz, obecnych w komórkach narządów miąższowych i mięśni. Wiadomo, że aktywność tych dejodynaz (typ II i III) jest mniejsza niż enzymów zaliczanych do typu I i że prawie cala wytwarzana T, jest gromadzona w komórkach, w których hormon ten był de novo wytwarzany z T4.

Regulacja tych dejodynaz jest stale mało znana, wiadomo jedynie, że hipertyreoza, która stymuluje dejodynazy typu I, hamuje aktywność dejodynaz typu II i III. Odwrotnie, stan hipotyreozy, który zmniejsza aktywność dejodynaz typu I, zwiększa aktywność dejodynaz typu II i III.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>