NEUROHORMONALNA REGULACJA USTROJU CZĘŚĆ 2

Neuromodulatory nie działają natomiast poprzez synapsy, lecz zgodnie- z zasadami ogólnego oddziaływania hormonów. Nie są więc związane z bezpośrednim przekazywaniem sygnału nerwowego ze struktur pre- synaptycznych do postsynaptycznych, lecz zmieniają (modulują) aktywność neuronów – wzmacniają lub osłabiają efektywność neurotransmite- rów. Mogą być produkowane nie tylko przez komórki nerwowe, ale także przez prawdziwe komórki wewnątrzwydzielnicze. Nie istnieją co prawda – jak w przypadku neurotransmiterów – im tylko właściwe receptory, ale neuromodulatory mogą wpływać na syntezę, uwalnianie, aktywność w receptorach, ponowny powrót do pierwotnej komórki i metabolizm neurotransmiterów. Do neuroregulatorów należą prostaglandyny, korty- kosterydy, estrogeny, testosteron, hormony tarczycy, hormon adreno- kortykotropowy, enkefaliny, jl-endorfiny i hormony regulujące czynność podwzgórza. Hormony te (neuromodulatory), razem z uprzednio wymienionymi neurotransmiterami, określane wspólnym mianem neuroregulatorów, spełniając więc istotną funkcję, umożliwiającą przebieg procesów nerwowych. Układ nerwowy wpływa natomiast na komórki gruczołów wewnątrzwydzielniczych, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, poprzez regulację ukrwienia i metabolizm.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>