Penicylina

Penicylina podawana jest w roztworach wodnych lub oleistych. Dotychczasowe spostrzeżenia przemawiają za tym, że ogólna dawka od 200000-300000 jednostek, doprowadzona w zastrzykach domięśniowych (co 2-3 godziny), zawierających po 50000 jednostek, daje wyleczenie ostrej rzeżączki w około 94% przypadków. Czasami jednak trzeba zastosować większe dawki (do 1000000 j. lub połączyć leczenie penicyliną z terapią sułfanilamidową (w ogólnej dawce 20 g),jak to wyżej wspomniano.

Penicylina oleista wchłaniana jest wolniej, toteż działa dłużej i bardziej równomiernie. Doprowadzenie pożądanej dawki możliwrejest wr 1-3 zastrzykach, zawierających 300000 jedn. penicyliny każdy. Wyniki są lepsze niż przy stosowaniu penicyliny krystalicznej. W przypadkach ostrej rzeżączki objawy podmiotowe ustępują zazwyczaj w ciągu 6-12 godzin po wprowadzeniu dawki 300000 jedn. Do najdoskonalszych preparatów należy olejo-woskowa zawiesina prokainianu penicyliny z dodatkiem 2% monostearynianu glinu. Po jednorazowym wstrzyknięciu dawki 300000-600000 j. penicyliny tego typu bakteriostatyczny jej poziom w ustroju utrzymuje się do 4 dni.

W drobnym odsetku przypadków gonokoki okazują się jednak oporne nawet na leczenie penicyliną. Wówczas trzeba zastosować albo większe dawki, albo powrócić do leczenia miejscowego po ujemnym wyniku terapii chemicznej. Nowsze badania wykazały, że w przypadkach oporności na penicylinę zastosowanie streptomycyny daje przeważnie zupełne wyleczenie rzeżączki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>