Pochodne sulfonyiomocznika II generacji

Glikwidon (Glurenorm) wyróżnia się bardzo krótkim okresem półtrwania, równym 1,5 h, w 95% wydala się przez wątrobę z żółcią. Z tego względu najlepiej nadaje się do leczenia odpowiednich chorych na cukrzycę typu II z uszkodzeniem nerek.

Żaden z przedstawionych preparatów nie jest lekiem idealnym dla wszystkich przypadków cukrzycy typu II. Zazwyczaj należy rozważyć siłę i okres trwania hipoglikemizującego działania leku w odniesieniu do nasilenia objawów cukrzycy. Leczenie rozpoczyna się najczęściej od dolnej wartości dawki leczniczej preparatu, który wywiera działanie najsłabsze. Jeśli nie uzyskuje się w ten sposób wystarczającego wyrównania, podaje się coraz silniejsze preparaty w dawkach maksymalnych. Wpływ leczenia należy ocenić po 7-14 dniach stosowania leku. W tym okresie konieczne są częste kontrole glikemii i glukozurii tak, aby działanie leku można było ocenić krytycznie. Zaprzestanie leczenia pochodnymi sulfonylomocznika jest konieczne, kiedy: 1) leki są mało skuteczne – konieczne bywa wtedy podanie insuliny, 2) wywołują reakcje uczuleniowe lub działanie niepożądane oraz 3) kiedy po pewnym okresie ich stosowania do wyrównania cukrzycy wystarcza leczenie za pomocą samej diety.

Pochodne sulfonyiomocznika II generacji można stosować w cukrzycy typu II świeżo rozpoznanej, jak i w tej formie cukrzycy, w której leczenie tolbutamidem lub chloropropamidem nie umożliwia uzyskania pełnego wyrównania.

Pochodne II generacji są bezpieczne ze wzglądu na łagodny i przedłużony przebieg zwiększania insulinemii rzadko powodują polekową hipo- glikemię.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>