RUMIEŃ GUZOWATY (ERYTHEMA NODOSUM)

Rumień guzowaty, podobnie jak rumień wielopostaciowy, może być samoistny lub objawowy. W postaci objawowej najczęstszą przyczyną występowania choToby są następujące leki: antybiotyki, salicylany, atebryna, sulfonamidy, aminofenazon, a poza lekami wewnątrzustrojowe ogniska zakaźne lub zewnątrzpochodne zakażenia bakteryjne. Rumień guzowaty często towarzyszy innym jednostkom chorobowym, jak sarkoidozie płuc (zespół Lefgróna) [12], chorobie reumatycznej, głębokiej grzybicy, trądowi i zapaleniu wrzodziejącemu jelita grubego [2], Występuje on także w przebiegu pierwotnego zakażenia gruźliczego.

Opisano także przypadki rumienia guzowatego po zastosowaniu szczepionki BCG [24] oraz podczas ciąży i w przebiegu leczenia estrogenami [22]. Choroba rzadziej ma przebieg nawrotowy niż to występuje w rumieniu wielopostaciowym, niekiedy oba zespoły mogą występować jednocześnie u tej samej osoby.

Objawy kliniczne są ogólnie znane. B6fverstadt [3, 4] opisał odmianę wrzodziejącą rumienia guzowatego (Erythema nodosum migrans). Różni się ona od postaci klasycznej dłuższym przebiegiem, mniejszą bolesnością i często niesymetrycznym jednostronnym umiejscowieniem zmian. Objaw wędrowania i przesuwania się wykwitów występuje tylko u części przypadków.

Obraz histologiczny jest identyczny, jak w zmianach typowych [8]. Niektórzy autorzy [5] zaliczają tę postać do grupy tzw. podskórnych guzowatych zmian na podudziu i uważają, że jest to jednostka sztucznie wyodrębniona (ryc. 27.1).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>