Stereotyp dynamiczny

Jest zrozumiałe, że owe indywidualne nawyki powinny utrwalać się bardzo szybko i silnie, a więc powinno ich być szczególnie dużo, powinny także odgrywać istotną rolę w sferze uczuciowej człowieka.

Stereotyp dynamiczny – pojęcie wprowadzone przez I. Pawłowa, zbliżone w swoim znaczeniu do psychologicznego pojęcia nawyku. Pojęcie to zakłada uprzednie oddziaływanie na osobnika stałych, rozłożonych w czasie i przestrzeni, struktur bodźców. Stereotyp dynamiczny jest odpowiadającą im stałą strukturą reagowania. W wypadku, gdy układ bodźców ulegnie zmianie albo gdy osobnik nie może zareagować na niego w utrwalony już sposób, dochodzi do zakłóceń emocjonalnych. Bliższe wyjaśnienie stereotypu dynamicznego por. fagchoiogła dążeń kich, s. 232 – 297. wówczas gdy silne emocje powstające w określonych sytuacjach odgrywają rolę szybkiego, skutecznego wzmocnienia tworzących sią kompleksów odruchów warunkowych, jakimi są nawyki.

Klinika zaburzeń seksualnych zna wyjątkowo dużo przypadków trudności w realizacji czynności seksualnych, związanych wyłącznie z brakiem określonych warunków stanowiących indywidualną potrzebę człowieka. Wygląd partnera, wypowiedziane przez niego słowa, miejsce kontaktu, pozycja ciała, ubiór, zapach, gesty stanowią znacznie częściej pomoc lub przeszkodę w realizacji czynności seksualnych (podobnie jest z potrzebami indywidualnymi w czynności twórczej) niż w innych sferach działalności ludzkiej.

Od potrzeb nawykowych indywidualnych odróżniamy szczególny rodzaj potrzeb, które jakkolwiek również bazują na mechanizmie nawyku, to jednak w całości powstają na innych zasadach, a także ich znaczenie dla normalnego funkcjonowania człowieka na tyle przerasta znaczenie wszystkich pozostałych potrzeb, że musimy potraktować je odrębnie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>