Swoistość pedagogicznego podejścia do zagadnień seksualnych

Podkreślając na wstępie tego rozdziału pedagogiczną wagę naukowej problematyki seksuologicznej, nie możemy przemilczeć istotnych różnic w sposobie interesowania się zagadnieniami życia seksualnego, zachodzących między pedagogami z jednej strony a lekarzami, pracownikami czy socjologami – z drugiej. Wydaje się, że można wskazać kilka istotnych różnic w tym podejściu do zjawisk seksualnych, które zresztą bywają nieraz przyczyną nieporozumień między pedagogami a badaczami zjawisk seksualnych z punktu widzenia innych nauk społecznych oraz seksuologami. Przede wszystkim pedagog z racji swojej funkcji społecznej, z racji konieczności formowania wychowanka według określonego modelu, musi operować wyraźnie sprecyzowanym modelem norm w zakresie życia płciowego. Uznawszy zaś pewne rzeczy za „normalne”, inne zaś za „nienormalne”, stara się wypracować możliwie najskuteczniejszą metodę upowszechniania przyjętej normy wśród młodzieży. W tym też kryje się zalążek wielu kontrowersji z lekarzami i socjologami. Lekarze skłonni są bardzo często do negowania samej możliwości formułowania normy w zakresie życia płciowego lub też skłonni bywają do uznania, iż wszystko jest normalne dopóty, dopóki zainteresowany nie uskarża się na organiczne, fizjologiczne czy psychogenne zaburzenia w funkcjonowaniu swojej sfery psychoseksualnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>