TECHNIKA SZCZEPIEŃ

Szczepienie doustne. Stosując szczepionkę doustnie należy podać ją w pierwszych 1-0 do 15 dni po urodzeniu ze względu na większą przepuszczalność błony śluzowej jelita niemowlęcia w tym okresie życia. Do niedawna szczepionkę jako zawiesinę podawano trzykrotnie w ilości 1-0 mg co drugi dzień (łącznie 3-0 mg), począwszy od 3 dnia po urodzeniu. Powszechnie w Polsce szczepi się obecnie jednorazowo dawką 3-0 mg. Ze względu na to, że ten sposób szczepienia dawał zbyt małą liczbę dodatnich odczynów tuberkulinowych poszczepiennych (około

– 6-0°/o), wprowadzono szczepienie za pomocą jednorazowej dawki masowej skoncentrowanej.

Metoda ta jest znacznie prostsza od wyżej wymienionej, przy czym daje bardzo wysoką liczbę dodatnich poszczepiennych odczynów tuberkulinowych (do 94%). Noworodkowi, począwszy od trzeciego dnia po urodzeniu, podaje się jednorazowo (na czczo) 1-0-0 mg szczepionki, przy czym należy pamiętać, ażeby po podaniu jej dziecko otrzymało jeszcze co najmniej 5 do 1-0 łyżeczek herbaty lub jakiegokolwiek płynu obojętnego do popicia (celem zapobiegania zaleganiu szczepionki w jamie ustnej, a tym samym uniknięcia powikłań poszczepiennych w postaci obrzęku węzłów chłonnych szyi).

Szczepienie śródskórne wprowadził Wallgren (1928 r.). Metoda ta pozwala na ścisłe dawkowanie szczepionki, jest ona dość prosta, wymaga jednak ścisłej aseptyki oraz dokładności wykonania. Daje duży odsetek dodatnich odczynów tuberkulinowych, poszczepiennych (82— 99%). Nie jest jednak chętnie stosowana u niemowląt, gdyż ze względu na cienkie, delikatne powłoki skórne w tym wieku nie trudno o wstrzyknięcie szczepionki podskórnie zamiast śródskórnie, co może spowodować pojawienie się nieprzyjemnych powikłań pod postacią ropni, pozostawiających nieraz duże blizny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>