Wychowanie marksistowskie i katolickie

Dotyczy to głównie dwóch wielkich współczesnych kierunków wychowania: marksistowskiego i katolickiego. Dane pochodzące z badań szczegółowych z zakresu innych nauk są tutaj także pożytkowane, jednak ich ocena dokonuje się z punktu widzenia pewnych ogólniejszych tez światopoglądowych, filozoficznych i ideologicznych. Punktem odniesienia dla poszczególnych tez bywają często w tym postępowaniu stwierdzenia klasyków marksizmu – w przypadku etyki socjalistycznej, i dogmaty religii – w przypadku etyki katolickiej lub, szerzej, chrześcijańskiej. Pewne fundamentalne ustalenia pełnią rolę tez, które nie mogą być naruszone i z którymi żadna norma szczegółowa nie może być sprzeczna. Ilekroć ujawniana w badaniach praktyka społeczna okazuje się z tym fundamentalnym założeniem sprzeczna, tylekroć wywołuje normę negatywną (zakazującą czegoś, przeciwstawiającą się czemuś). Normy pozytywne mogą się liberalizować pod naciskiem przemian praktyki społecznej, jednak tylko tak długo, dopóki nie naruszają tych zasad podstawowych. Taką np. zasadą naczelną filozofii i etyki marksistowskiej jest wyższość dobra społecznego nad dobrem indywidualnym. Dlatego właśnie dla Bittighófera stosowanie antykoncepcji i zapobieganie ciąży jest moralne tylko tak długo, jak długo nie oznacza programowej rezygnacji z dziecka w imię własnej wygody czy lenistwa, a seks traci pozytywną wartość moralną, jeśli zajmując zbyt dużo miejsca w życiu człowieka obniża jego aktywność społeczną i zawodową, skłania go do sobkostwa i zamknięcia się w kręgu własnych przeżyć oraz zaspokajania indywidualnych hedonistycznych pragnień ze szkodą dla innych zadań formatu ogólnospołecznego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>